• darkblurbg
  • darkblurbg
  • darkblurbg
  • darkblurbg


De laatste loodjes

 

Het was me het weekend wel. Een supportersbus mee naar Leuven, de wedstrijd aldaar met een roerig einde, nog geen 24 uur later alweer aantreden tegen één van de betere teams in de competitie en uiteindelijk strijdend ten onder gaan met een extra zure nasmaak. Kortom, een weekend waarin van alles gebeurde, maar er helaas geen punten werden gepakt.

Een dag na de smadelijke 5-1 nederlaag tegen concurrent Leuven stond met Herentals de volgende Belgische tegenstander al weer op de stoep. Zoals gezegd: één van de betere teams in de competitie. Twee jaar geleden nog kampioen en vorig jaar bij de laatste vier. Echter ook een team met een discutabele reputatie. En misschien niet ten onrechte, zou later blijken.

Als de Tigers gebrand waren om beter voor de dag te komen dan in Leuven, dan had de start van de wedstrijd tegen Hrentals niet slechter kunnen zijn. Na welgeteld 38 seconden lag de puck al in het netje van goalie Jacob van Duin. Het was een goed, hard schot van Shawn Hulshof. Een Canadees met Nederlandse voorouders en één van de betere imports in de competitie, zou later in de wedstrijd helaas ook blijken.

Na een tamelijk matte vertoning in de openingsfase bleek maar weer eens dat we in Amsterdam ook wel een aardige import hebben lopen. Ivan Muso maakte op aangeven van Rocco van Hoorn met een snel schot gelijk. Helaas was de vreugde van korte duur. Het was een andere topaanvaller van Herentals, Mitch Morgan, die de zwarte schijf binnen knalde. Het spel ging wat op en neer en toen de Tigers een powerplay kregen was het John Versteeg die een goede opzet afrondde. Met een 2-2 tussenstand ging men de kleedkamers in.

Ook in periode 2 keek het thuisteam weer snel tegen een achterstand aan. De Belgen hadden kort daarvoor een straf gekregen en scoorden het doelpunt dus nota bene met een man minder op het ijs. Onoplettendheid bij Michael Mackie-Kwist zorgde ervoor dat Hulshof hem de puck makkelijk kon ontfutselen en richting Jacob kon schaatsen. En zo'n kans moet je hem niet geven. Hij maakte de 2-3 met een hard shot in de rechterbovenhoek. Publieksfavoriet Ivan Muso maakte kort daarop volgend met een goede rebound goal de 3-3.

Zo bleef het op en neer gaan. Beide teams kregen kansen, al leken de Belgen iets beter in de wedstrijd te zitten in deze fase. Goed druk zetten van Amsterdam zorgde ervoor dat de opbouw van de gasten regelmatig werd verstoord en leverde dan ook een paar keer puckbezit op. Ook Michael Mackie-Kwist wist zich te herstellen van zijn eerdere fout, door met een goede slide een doelrijke pass van de Belgen te blokkeren met zijn stick, maar kon niet voorkomen dat er een makkelijk gegeven straf werd verzilverd door Herentals. Op de powerplay was het opnieuw Hulshof die de goed keepende Jacob van Duin passeerde. 3-4 dus, voor het begin van de laatste periode.

Aan het begin van de derde periode kreeg Amsterdam opnieuw een straf en opnieuw werd dit genadeloos afgestraft. En dus werd er weer een periode begonnen met een vroege tegengoal. Een Amsterdams doelpunt werd even later afgekeurd door de scheidsrechter. De tijd verstreek en pas halverwege de periode was het John Versteeg die weer eens scoorde. Net toen het er op begon te lijken dat de Tigers zich konden gaan opmaken voor een slotoffensief lag hij er weer bij ons in. Het waren de drie topaanvallers van Herentals die de wedstrijd voor hen beslisten.

Tegen het einde werd de bedenkelijke reputatie van HYC weer eens zichtbaar. Een harde charge op Donny Pohlman zorgde ervoor dat hij met zichtbaar veel pijn van het ijs moest. Later zou blijken dat zijn pols is gebroken. Veel sterkte en beterschap, Donny!

Enkele minuten later wilde Donny's broer Calvin Pohlman even wat rechtzetten en ging nog een gevecht aan. Dit kostte hem zijn derde game penalty en leverde hem een schorsing op, waardoor er aanstaande zaterdag in Luik geen Pohlman op het ijs staat. Een wederom mooie goal van John Versteeg kwam uiteindelijk te laat om het nog spannend te maken, al had Julian Berteling er met zijn schot in de slotseconden met iets meer geluk voor kunnen zorgen dat de wedstrijd in overtime diende te worden beslist. Desondanks mag het team met een nipte 5-6 nederlaag tevreden zijn.

Komend weekend is de laatste ronde voorafgaand aan de play-offs. En deze hebben we door het verlies van Leuven gisteren officieel gehaald. Voor de Tigers rest de wedstrijden in Luik en het slotstuk op zondag, thuis tegen Eindhoven. Ook zij hebben, bij schrijven, nog een kleine kans op de play-offs. Het kan dus nog een zeer interessante ontmoeting worden. Als we er met zijn allen achter gaan staan heb ik er echter wel vertrouwen in, al wegen de laatste loodjes altijd het zwaarst. Tot zondag!


Richting de play-offs

 

Langzaamaan kruipt het reguliere seizoen richting het einde. Worden de play-offs wel of niet gehaald? Meerdere clubs azen op een beperkt aantal plaatsen. Een weekend met duels thuis tegen Antwerpen en uit in Den Bosch leek op voorhand uitgelezen om een gaatje te slaan met de concurrentie. 

Eerst maar eens Antwerpen. Dat is zo’n concurrent. Voorafgaand had Amsterdam vijf punten meer dan de Belgen, met bovendien een wedstrijd minder gespeeld. Op zichzelf al genoeg om voor te strijden, maar dan kwam een conflict van een paar weken terug bij. De Tigers wonnen destijds met 4-6 van de Phantoms, maar de thuisploeg bleek onterecht gepikeerd over twee spelers van ons die niet op het wedstrijdformulier zouden hebben gestaan. Hoe zou de wedstrijd deze keer verlopen? 

Het begin voor de Tigers was slecht. Op zich waren er wel kansen op goals, maar het spel en met name de afwerking waren erg slordig. Na opnieuw een mislukte aanval kwamen de Belgen er na ruim rap uit en lag de 0-1 er in, door een schot dat starting goalie Jaimy Missler te machtig was. Nauwelijks een halve minuut later scoorden de gasten opnieuw. Het publiek was er zo stil van dat het juichen van de betreffende speler goed te horen was. Absoluut niet de start zoals gewenst. Gedurende de periode bleef het slordig in allerlei aspecten, maar gelukkig was daar in de laatste minuut een Amsterdamse goal. Natuurlijk waren MVP's John Versteeg en Ivan Muso er weer bij betrokken, maar het was Calvin Pohlman die afrondde. Toch nog een fijne afsluiter van een moeizame periode. Dat gevoel werd kort voor het einde toch weer teniet gedaan door een schot dat tussen de benen van Missler door binnen ging: 1-3 na P1. De ongelukkige goalie werd vervangen door Jacob van Duin. 

De tweede periode begon wat beter. De slordigheden werden langzaamaan wat minder. En hoe lekker is het dan als de tegenstander je dan weer in het zadel helpt. De Belgische goalie verwerkte een ongevaarlijke puck niet goed en Jozef Hutár was er als de kippen bij om het ding over zijn been het doel in te wippen. In de tien minuten daarna werd de wedstrijd gekenmerkt door enkele opstootjes. Eerst kreeg Calvin Pohlman het aan de stok met een Belg, waarna beiden moesten brommen, en enkele minuten later werd Marino Bakker cheap in zijn rug gereden, waarna hij wraak nam door enkele rake klappen uit te delen. De kruitdampen waren nog maar net opgetrokken of onze Kapitän Tobias Kathan scoorde de verdiende gelijkmaker. Gefrustreerd zochten de Phantoms de kleedkamer op. Aan Amsterdam de taak de zaak in de laatste periode te beslissen. 

Nadat periode 3 was begonnen met opnieuw enkele straffen was het een vieze checking to the head straf die de langverwachte voorsprong voor onze mannen inluidde. Een zuiver binnen geschoten powerplaygoal van topscorer John Versteeg liet de toeschouwers juichen. Iets later kreeg Rocco van Hoorn wat lullig een straf voor high sticking en was het vier tegen vier. Marcel Kars maakte meteen gebruik van de ruimte en werkte de puck in het net. 5-3 met nog 10 minuten te spelen, dit leek toch wel binnen. Een gefrustreerde Antwerpenaar wilde de scheids nog te lijf gaan en werd uiteraard terecht weggestuurd met een match penalty voor abuse. Of dit als doping werkte voor zijn teamgenoten zullen we nooit weten, maar twee minuten later stond het wel weer 5-5. Ongelofelijk! Richting het einde ontstond er opnieuw een opstootje met Calvin Pohlman, die vaak werd gezocht door de Phantoms. Goals vielen er niet meer, dus overtime en minimaal 1 punt verloren. 

In de overtime waren met name de gasten bang om een beslissende goal tegen te krijgen. Er waren nog wel wat kansjes over en weer, met name voor John Versteeg, die nog alleen op de keeper af ging en jammerlijk mistte. Het onvermijdelijke gevolg was penaltyshots. Altijd een loterij.

Amsterdam begon, maar John Versteeg miste. Antwerpen scoorde wel. Marcel Kars scoorde de tweede Amsterdamse poging wel, terwijl de volgende Belg miste: 1-1! Calvin Pohlman was de volgende, maar helaas. Hij miste ook. Vervolgens konden de bezoekers het beslissen, maar Jacob van Duin hield goed tegen. Na drie penaltyshots per team was er nog geen winnaar en dus waren de Antwerpenaren opnieuw aan zet. Ze scoorden de 2-1. Marcel Kars mocht gaan voor zijn tweede en ook die maakt hij. Wat een spanning! Het publiek joelde toen er opnieuw een Belg afging op Jacob, maar die had wederom het nakijken. En omdat John Versteeg ook zijn tweede penalty miste, waren het de Phantoms die het extra punt pakten. 

De vraag die rest: kan dit Amsterdam nog gaan opbreken in de strijd om het toetje van het seizoen? Dat wordt afwachten. Door een 0-5 winst van de Tigers op zondag tegen hekkensluiter Den Bosch en andere resultaten dit weekend zijn onze mannen zelfs gestegen naar plaats 7. Maar de verschillen zijn klein en dus blijft het spannend tot het einde. Ook het speelschema werkt daarin mee. Enkele concurrenten moeten ook nog tegen elkaar, terwijl Amsterdam nog enkele pittige potjes heeft. Er is zelfs nog een kleine kans op plek 6, maar dan moet er komende week wel gewonnen worden in Geleen, dat nu op die zesde plek staat. Verlies daar betekent dat de focus vol moet liggen op het halen van plek 7. Nog een week later wacht namelijk een uitwedstrijd in Leuven tegen de Chiefs, die zich vlak achter ons op de ranglijst begeven. 

Men is overigens voornemens voor dat duel een supportersbus te regelen en het zou mooi zijn als we daar met grote getalen aanwezig kunnen zijn. Voor nu is het zaak om het per wedstrijd te bekijken, wat betekent dat alle ogen gericht moeten zijn op komende week, uit in Geleen. Ik ben benieuwd wat dat zal worden. Let's go Tigers, let's go!

 

Opdracht vervuld

 

Voorafgaand aan het weekend was de opdracht kristalhelder. Er stonden twee duels op de rol waarin zes punten behaald móésten worden om goed mee te blijven doen voor de play-offplaatsen. Met Antwerpen en Zoetermeer troffen de Amsterdammers tegenstanders die azen op die achtste en laatste play-offplek. Terugkijkend op beide wedstrijden mogen we stellen dat de opdracht voor het weekend geslaagd is.

Allereerst stond op zaterdag in Antwerpen het duel tegen de plaatselijke Phantoms op het programma. Een direct gevaar voor plaats acht. Door de tegenvallende Amsterdamse resultaten in de laatste wedstrijd van 2017 en de eerste van 2018 hadden de Belgen minder verliespunten en stonden zij virtueel op de achtste plek. Dankzij een uitstekende 4-6 winst werd dat even rechtgezet. Eén van die goals werd gescoord door gelegenheidsaanvoerder Julian Berteling, die eindelijk zijn eerste competitietreffer kon bijschrijven.

Lichtelijk vermoeid, maar wel met een goed gevoel, kwam amper twintig uur later Zoetermeer op bezoek. Ook zij willen nog gaan voor de play-offs en hadden een goed gevoel over gehouden aan de zaterdagwedstrijd. Na zes nederlagen op rij wonnen ze van Tilburg en ze hoopten daarmee de weg naar boven te hebben gevonden. Daarnaast speelden Amsterdam en Zoetermeer dit seizoen al vier maal tegen elkaar (oefen, competitie en tweemaal beker) en telkens trokken de Tigers aan het kortste eind. Ditmaal niet.

In een mede door een kaartenactie goed gevulde Jaap Eden begon het een beetje rommelig. Over en weer waren er wat kleine kansjes voor beide teams. Gedurende de periode kwam Amsterdam beter in het spel en liet Zoetermeer het belang van een goede goalie zien. Een paar goede kansen werden telkens weer gepareerd door de Finse goalie Villehart Kuusamo. En zoals zo vaak vliegt hij er dan aan de andere kant wél in. Kort voor het einde van de eerste periode schoot Mitchell Riedijk de puck diagonaal in het net, een actie waarbij goalie Jacob van Duin ook nog eens geblesseerd raakte aan zijn hand. Van Duin kon niet verder en werd vervangen door talent Jaimy Missler.

Ondanks de achterstand was het gevoel bij ingang van periode twee dat winst gewoon mogelijk was. De wedstrijd was bijna halverwege toen Jozef Hutar tweemaal de aandacht op zich vestigde. Eerst met een slashing penalty, waarbij hij de stick van zijn tegenstander doormidden brak, en vervolgens met een goal. Enkele minuten na zijn penalty stond hij op het ijs en scoorde hij op goed aangeven van Ivan Muso de langverwachte gelijkmaker. Als klap op de vuurpijl was daar nog geen minuut later ook meteen de voorsprong. Marcel Kars schoot droog raak in de rechterhoek. Zoetermeer schrok wakker en schoot een aantal keer op Jaimy Missler, maar die was duidelijk geïnspireerd door het werk van concullega Kuusamo. Met enkele goede saves zorgde hij ervoor dat Amsterdam met een voorsprong de laatste periode in kon.

In de slotperiode moest het dan beslist worden. Door de spannende tussenstand was het voor de bijna duizend man op de tribunes een mooi schouwspel. De Tigers kregen kansen op de 3-1, maar moesten ook beducht zijn op de counters van de Panters. Met spelers als Skop en Staps kon de puck zomaar ineens in het netje liggen. Gelukkig ging Jaimy, aangemoedigd door het publiek, door met goed keeperswerk. Er werd sowieso gedisciplineerd verdedigd door het team. Talent Björn Borgman gaat steeds beter speler en ook Chris Louwers viel op, met het veelvuldig opzetten van aanvallen van achteruit. Het zag er goed uit deze wedstrijd. En dan moet je zorgen dat je het afmaakt.

Na de 3-1 van Rocco van Hoorn, die de puck na een schot van Hutar voor de schaatsen kreeg, was er dan ook definitief het gevoel dat het beslist was. John Versteeg ging ook nog een keer 1-on-1 met de goalie, maar miste net. Zo'n vijf minuten voor tijd namen de Panters nog een time-out, hopend nog wat teweeg te kunnen brengen. Dit resulteerde in een goal, maar niet voor hen. Het was John Versteeg die toch weer subliem afwerkte en de eindstand nog wat verduidelijkte, 4-1. Jaimy Missler werd terecht de Man of the Match.

Zo waren de gewenste zes punten binnen. Zoetermeer is op elf punten achterstand gezet en lijkt nu wel uit de race. De Belgen uit Antwerpen en Leuven staan nu enkele punten achter, maar nog wel in de buurt. Tegen beide teams staan nog duels op het programma, dus het is nog lang niet gedaan. Eerst is komende week koploper Den Haag te gast en wie weet kunnen de Amsterdammers voor een stunt zorgen. Een volle hal, zoals tegen Zoetermeer, zou zeker niet tegenwerken. Tot dan!

 

Weer negen, nog geen tien

 

Afgelopen week werden al de nodige punten bijeen gesprokkeld en het was aan de Tigers om daar een goed gevolg aan te geven. Door de resultaten van de afgelopen weken waren de mannen wat geklommen op de ranglijst en voor aanvang van de wedstrijd stonden ze op de gewenste play-offplek. Ze kregen dit weekend bezoek van een club die meestrijdt om die felbegeerde plekken: het indianenteam Chiefs uit Leuven. Een duel met de nodige belangen dus.

Wat is het dan fijn als je goed aan de wedstrijd begint. En dat gebeurde ook. Met fris aanvalsspel werden de Belgen al snel vastgezet op eigen helft, wat al vrij snel resulteerde in een powerplaygoal van allrounder Michael Mackie Kwist. Slechts enkele minuten later ging de tweede al tegen de touwen. Marcel Kars en Rocco van Hoorn bereidden goed voor, Calvin Pohlman kon simpel afdrukken. Een start zoals je die wenst in zo'n potje.

De Chiefs probeerden daarna wat meer grip op het spel te krijgen, maar dat was buiten onze topper Ivan Muso gerekend. Met een prachtige individuele actie maakte hij, short-handed zelfs, de 3-0. Hij onderschepte de puck ter hoogte van de middellijn, schaatste de laatste verdediger er op snelheid finaal uit en werkte de puck koelbloedig in het doel. Het publiek op de banken, dat ging lekker! Onze Tsjechische vriend liet zijn snelle schaatsen ook later weer spreken. Na een opbouw van achteruit werd John Versteeg bereikt, die de puck vervolgens zeer scherp richting goal passte op een aanstormende Ivan, die de puck vanuit een moeilijke hoek hoog binnen schoot. Een prachtige actie van de twee klasbakken, die elkaar steeds beter lijken te vinden. Dat de Leuvenaren tegen het einde van de periode nog 4-1 maakten, zorgde er niet voor dat we ons ongerust hoefden te maken. Het spel was in de eerste periode goed en als dat zo zou blijven, dan was het een uitgemaakte zaak dat de Tigers zouden winnen.

Maar het Belgische opperhoofd zal zijn manschappen wel flink toegesproken hebben in de pauze, getuige het feit dat de Belgen in de periode 2 ineens een stuk beter voor de dag kwamen. Onze mannen kregen een stuk minder kansen, zij des te meer. Gedisciplineerd verdedigingsspel en goede reddingen van goalie Jacob van Duin zorgden ervoor dat er deze periode geen schade werd opgelopen. Ook werd door de bezoekers nog een keer de paal geraakt. Omdat Amsterdam op zijn beurt weinig voor het doel kwam, was het resultaat een doelpuntloze periode, iets wat je dit jaar bij wedstrijden van de Tigers zelden ziet. Ondanks dat de voorsprong van 4-1 nog op het bord stond proefde je bij het ingaan van de laatste periode hier en daar toch wat twijfel over de afloop van deze wedstrijd.

Die twijfel werd echter al snel weggenomen door – ja, ja, daar is hij weer - Ivan Muso. Na zijn 5-1 leek het niet fout meer te kunnen gaan. Een paar minuten later was het publieksfavoriet Rocco van Hoorn die na een scrimmage voor de goal op aangeven van Kars binnen kon tikken. Het ging wel weer aardig simpel en het publiek werd getriggerd om weer eens 'Tien! Tien! Tien!' te gaan roepen. Helemaal toen weer enkele minuten later John Versteeg met een formidabele soloactie de 7-1 op het bord schoot. De Belgen waren het zat en pakten de strijdbijl even letterlijk op, met een knokpartijtje tot gevolg. Ondertussen zal John hebben zitten rekenen, want Ivan stond door zijn hattrick inmiddels al op dertien goals, hijzelf op elf. Tijd om er wat aan te doen!

En het duurde niet lang voordat ‘die ouwe’ hem er weer inlegde, dit keer op aangeven van Julian Berteling. Even daarna scoorde jeugdinternational Lance van Duin met zijn eerste van het seizoen de 9-1 en zwol de roep om tien aan. Rocco had er zin in en John ook, maar omdat een ziedend schot van laatstgenoemde in de laatste seconde net wat scherpte miste, viel die helaas niet. In de tussentijd hadden de Belgen met twee goals nog gezorgd voor een iets dragelijkere score: 9-3. Zodoende kon de vredespijp na de zoemer weer door beide teams worden gerookt.

Meerdere spelers verdienden de titel van Man of the Match, maar het werd uiteindelijk Ivan Muso, wat iedereen wel tot tevredenheid zal hebben gestemd.

De roep om tien goals werd nu al enkele keren gehoord in de Edenhal (Tilburg, Luik, Den Bosch en nu Leuven), maar kwam er nog niet. Wellicht is het komende week wel raak, in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen Geleen, in een affiche dat op zondag werd afgelast wegens de hevige sneeuwval. De Tigers kunnen alle steun goed gebruiken om met een goed gevoel richting kalkoen en oliebollen te gaan. Hopelijk komt er flink wat volk om het team naar de laatste drie punten van het jaar te schreeuwen. Tot dan!

 

Dubbele winst

 

Na de wedstrijden in het eerste weekend van de feestmaand kunnen de Tigers voorzichtig naar boven kijken. Beide duels werden gewonnen, maar de spelers zullen over allebei de wedstrijden niet helemaal tevreden zijn. Het is nu aan diezelfde spelers om er de komende weken voor te zorgen dat het ook écht een feestmaand gaat worden.

Op vrijdagavond stond de ontmoeting uit tegen Tilburg Trappers op het programma. Thuis hadden de mannen al met 8-2 gewonnen, maar in Brabant ging het een stuk moeilijker. Na de eerste periode stond het team met 3-0 achter. In periode 2 kwamen ze al een goal dichterbij en in de laatste periode viel zelfs de aansluitingstreffer. Vier minuten voor tijd werd het toch 4-2, maar wonder boven wonder was het twee minuten later 4-5 in het voordeel van de Amsterdammers. De late gelijkmaker van de Trappers was daarom ineens toch wel een domper; het betekende overtime en dus geen drie punten. Het werden er uiteindelijk twee, want Marcel Kars schoot het winnende penaltyshot tegen de touwen.

 Ondanks de winst kon dus een streep door het vooraf gewenste ‘zes-puntenweekend’.

Twee dagen later kwam de nog puntloze hekkensluiter Den Bosch op bezoek. Ondanks dat ze het Eindhoven een dag eerder wel verrassend Eindhoven moeilijk maakten, leek winst van tevoren een zekerheidje. Die winst kwam er dan ook.

De Tigers begonnen goed aan de wedstrijd en de bijna zestienjarige Dean Versteeg scoorde al vrij snel de 1-0. Toen captain Tobias Kathan na vier minuten bijzonder fraai de 2-0 binnenschoot, ging het publiek ging er eens goed voor zitten. Dit konden weleens dubbele cijfers worden. Gek genoeg kakte het na die goal wat in. Er waren nog wel wat Amsterdamse kansjes, maar het was Den Bosch dat in de dertiende minuut ineens aanhaakte: 2-1. Bijna was het zelfs nog gelijk geworden in de laatste minuut, maar goalie Jacob van Duin kwam heldhaftig uit zijn doel en kwakte de man van de break-away vakkundig tegen de boarding. Gevolg was wel een penaltyshot, die gelukkig naast werd geschoten. De 2-1 ruststand na periode 1 viel wel ietsje tegen.

De start van de tweede periode was ook niet echt denderend. Er gebeurde niet veel, totdat Connor Barette het ineens op zijn heupen kreeg. Met een tip-in goal werd het 3-1, een goal die wel even nodig was om het vuur weer wat terug te krijgen. Dat lukte vervolgens wel aardig, want in een tijdsbestek van zeven minuten maakte Barette een hattrick. Aan het eind van de periode maakten de 'oudjes' Kars en John Versteeg ook nog een goaltje en stond er tussenstand op het bord die meer bij de verwachtingen paste. Op de tribunes werd inmiddels al 'tien, tien tien' gescandeerd.

En het kwam in de laatste periode ook daadwerkelijk tot tien doelpunten, maar niet voor Amsterdam. Voorafgaand aan de start van P3 zetten beide coaches hun reservegoalie op het ijs. Helaas was het onze Jeremy Borgman die tweemaal moest vissen en hield de goalie aan de andere kant zijn doel schoon. De eerste van de twee werd gescoord door de man die net van de strafbank kwam en de laatste ging er van dichtbij via de paal in. De Tigers kregen nog wel wat kansen om ook te scoren, maar het oogde allemaal wat gezapig. Gelukkig was er nog wel wat opwinding over enkele opstootjes. Eerst kreeg Calvin Pohlman het zowel letterlijk als figuurlijk aan de stok met de captain van de Red Eagles, waarna beiden twee minuten kregen voor crosschecking. Tegen het einde kreeg Joey Mei het nog te hoog in zijn Bossche Bol door met Calvins broertje Donny Pohlman te willen gaan worstelen. Hij kon gelijk inrukken met een game.

Het verdict was uiteindelijk de volle drie punten, maar de laatste periode was qua spel weinig verheffend. Hopelijk komt dat komende week weer tegen de Chiefs uit Leuven, een team dat in de buurt van onze Tigers staat. Winst tegen hen zou zeer welkom zijn en met het publiek erachter lijkt dit zeker mogelijk. Tegen Den Bosch zaten de Tigers in ieder geval weinig op het strafbankje; in aanloop naar de wedstrijd met het Belgische indianenteam is dat een goed (rook-)signaal.

 

Bekertoernooi voorbij 

 

Om des keizers baard. Voorafgaand aan het laatste bekerduel tegen Hijs Hokij Den Haag hoorde je deze term veelvuldig langskomen. Kijkend naar de stand in de poule was dat theoretisch ook zo, maar wedstrijden tussen Amsterdam en het Haagse worden in de praktijk nooit 'zomaar' gespeeld.

 Dat bleek ook weer in dit duel. Waar de Tigers wat slapjes begonnen schoot Den Haag uit de startblokken. Binnen de minuut stond het 0-1 en binnen 10 minuten zelfs al 0-3. Voorafgaand zou een nederlaag niemand hebben verbaasd, maar dit ging wel erg snel. Gelukkig kwamen de Tigers halverwege de eerste periode wat beter in hun spel. Uiteindelijk was het Marcel Kars die de 1-3 op de borden tikte. Het was dan ook een domper dat Hagenees Alan van Bentem een half minuutje later met zijn derde goal al weer de 1-4 maakte. Hiermee gingen beide teams voor de eerste keer de kleedkamer in.

Aan het begin van de tweede periode was er van alles te beleven. Oud-Tiger Donny van Musscher scoorde tweemaal voor Den Haag, maar ook de Tigers zelf scoorden tweemaal. De goal van good-old John Versteeg was zelfs in ondertal. Ondertal dat overigens kwam door bij tijd en wijle pietluttig fluiten van de scheidsrechter. Dit leidde dan ook tot irritaties bij enkele Amsterdam-spelers. Tobias Kathan scoorde zijn goal toen er eindelijk ook eens een Hagenees moest gaan brommen. Het vuurtje leek aangewakkerd en halverwege de periode was er daar een vechtpartij na een boarding van Donny van Musscher. Enkele spelers van beide teams bemoeiden zich ermee. Er lag bloed op het ijs, maar Calvin Pohlman (de bloedende Tiger in kwestie) kon gewoon doorspelen. Wel moest hij even de strafbank opzoeken voor zijn aandeel in het gevecht. Hij speelde de periode uit met een bebloed shirt en keerde later, in de derde periode, terug met het shirt van de vertrokken Daniël Lam en een pleister op de neus.

De stand was toen inmiddels flink opgelopen, want kort na het opstootje maakte Rocco van Hoorn de 4-6 en leek het momentum daar te zijn voor Amsterdam. Goalie Jacob van Duin had af en toe goede reddingen op counteraanvallen van Hijs en zelf drongen de mannen aan. Maar opnieuw zorgde Alan van Bentem voor een domper door zijn vierde van de avond te maken. Toch was het Marcel Kars die ervoor zorgde dat de marge 'maar' 2 goals was bij aanvang van de laatste periode. In die periode probeerden de mannen het nog wel, maar hij wilde er niet in. Ondanks dat ze een dag eerder nog laat terugkwamen van de uitwedstrijd tegen Nijmegen bleven ze gaan tegen de Hagenezen. Helaas scoorde Hijs zo'n 4 minuten voor tijd en was het klaar. De 15-jarige Dean Versteeg scoorde nog wel een mooie goal, na voortreffelijk voorbereidend werk van Ivan Muso en John Versteeg.

Eindstand: 6-8.

Zoals gezegd was het vooraf een potje wat nergens meer om ging. Het bekeravontuur zit erop en het viel toch wel tegen met alleen maar verloren wedstrijden. Nu kan in ieder geval de focus op de competitie, waar ook nog het nodige werk voor gedaan dient te worden. Nu de teams om ons heen punten beginnen te pakken kunnen de Tigers niet achterblijven. Te beginnen aanstaande zaterdag tegen Luik. De laatste keer dat zij hier speelden, twee jaar geleden, kwamen ze met maar 9 man (inclusief goalie). Dat zal nu niet gebeuren, maar er dient wel gewonnen te worden, anders gaat het lastig worden om de play-offs te halen. Een dag later wacht Eindhoven uit.

Wederom een pittig weekendje dus, maar hee...WIJ ZIJN TIGERS!